خاطرات استاد دکتر حسابی

پرفسورحسابی فرمود：22سال درس دادم اما：۱_هیچگاه لیست حضوروغیاب نداشتم(چون کلاس بایداینقدرجذاب باشه که بدون حضوروغیاب شاگردان به کلاس بیاید) ۲_هیچگاه سعی نکردم کلاس را غمگین وافسرده نگه دارم(چون کلاس خانه دوم دانش اموز است) ۳_هردانش اموزدیرامدسرکلاس راهش دادم ( چون میدانستم که اگرده دقیقه ام به کلاس بیایدیعنی حس مسولیت نسبت به کارش) ۴_هیچگاه بیشترازدوبارحرفم راتکرارنکردم(چون اینقدرجذاب درس دادم که هیچکس نگفت بارسوم تکرارکن) ۵_هیچگاه ۹۰دقیقه درس ندادم (چون میدانستم کشش دانش اموزمتوسط وکم هوش وباهوش باهم فرق دارد) ۶هیچگاه تکلیف برای کسی مشخص نکردم (چون میدانستم ممکن است بچه ای مستضعف باشدیایتیم) ۷_هیچگاه دانش اموزی رادرب دفترنفرستاد( چون میدانستم درب دفتر ایستادن یعنی شکستن غرور) ۸_هیچگاه تکی تنبه نکردم گروهی تنبه کردم چون میدانستم تنبیه گروهی جنبه تفریحی داردولی تنبیه تکی غروررامیشکند) ۹_همیشه هردانش اموزی رااوردم پای تخته بلد بود(چون میدانستم که کجاگیرمیکندنمیپرسیدم)( شادی روح این بزرگ مردایران صلوات